Bez wątpienia Maria Montessori nie traktowała swych idei jako gotowych wzorców nauczania, lecz jedynie jako zachętę do myślenia. Pewne niedomknięcie obecne w jej wypowiedziach i swoista beztroska swobodnie płynących myśli zamiast systematycznego uporządkowania powinny również i dziś zachęcać do potraktowania jej pedagogiki jako żywego dzieła godnego kontynuacji. Właśnie taki cel wyznaczył sobie Horst Klaus Berg, próbując w swojej książce zaktualizować myśl tej wielkiej pedagog. Omawia on centralne aspekty jej myśli, nie sięgając jednak do " klasycznych" tematów. Stara się raczej wybierać nowe zagadnienia, nad którymi należy się głębiej zastanowić, by jak najpełniej rozwinąć krytyczną recepcję pedagogiki Montessori i owocnie skonfrontować ją ze współczesnymi problemami. Postulowane przez niego intensywne powiązanie teorii i praktyki działań pedagogicznych na gruncie antropologii sprawia, że centralną kategorią we współczesnej wykładni pedagogiki Marii Montessori może się stać " Potęga patrzenia z miłością".
