Spośród wielu myślicieli wypowiadających się na temat życia wybrałem trzech najbardziej miarodajnych, to znaczy takich, którzy, moim zdaniem, stosują najbardziej charakterystyczną miarę w podejściu do życia. [...] Myśliciele ci reprezentują zwarty ciąg myślenia, jako że stworzone przez nich idee życia ściśle się z sobą splatają. Schopenhauer zainspirował Nietzschego, ten zaś zainspirował Heideggera. W rezultacie mamy tu do czynienia z trzema jakościowo różnymi, ale zarazem dobrze dopełniającymi się ujęciami filozofii życia. Tak się też składa, że wspomniani myśliciele stanowią swoistą " trójcę nieświętą", której (s)twórczej aktywności poświęciłem znaczną część mojego zawodowego życia. Nie znaczy to oczywiście, że stałem się bezkrytycznym wyznawcą głoszonych przez nich poglądów i przedstawionych miar życia (doktryn). Wprawdzie jestem dość wierny mym sympatiom i antypatiom, ale traktuję poważnie również inne koncepcje, które pozwalają uchwycić w życiu to, co jest w nim istotne, stąd rekonstruując poglądy Schopenhauera, Nietzschego i Heideggera, sięgałem do rozwiązań pokrewnych lub alternatywnych. Fragment Wprowadzenia
