Gottfried Benn (1886–1956), jeden z najsłynniejszych niemieckich poetów pierwszej połowy XX wieku, obok poezji uprawiał też twórczość prozatorską i eseistyczną. Z wykształcenia lekarz, w swoich utworach, na początku ekspresjonistycznych, nawiązywał do medycznych wątków, eksponował przenikanie się sfery duchowej z fizyczną. Długo kładł się na nim cień przejściowej sympatii do nazizmu w latach 1933–1934, którą sam Benn uznał później za błąd, lecz go nie potępił, uznając za „ uwarunkowany historycznie”. Prowadził, jak sam przyznał, „ podwójne życie”, od 1935 roku w Wehrmachcie jako lekarz, jednocześnie objęty zakazem publikacji zarówno w czasach nazistowskich, jak i po wojnie do 1948 roku. Ze wszystkich tych kontrowersji wyzwoliła się na koniec poezja Benna, którego uznaje się dziś za klasyka ubiegłowiecznej literatury niemieckiej i światowej. Niniejszy tom zawiera wybór esejów od drugiej dekady XX wieku, skupionych wokół tematyki literackiej w powiązaniu z wątkami spoza literatury, które jednak na nią wpływają. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Spis treści Nowoczesne ja (1919) 7 Epilog i ja liryczne (1927) 25 Twoje ciało należy do ciebie (1928) 35 Czy poeci potrafią zmieniać świat? (1930) 43 Problem geniuszu (1930) 57 Nowy sezon literacki (1931) 75 Irracjonalizm i współczesna medycyna (1931) 89 Sztuka a państwo (1927/1933) 103 Nowe państwo a intelektualiści (1933) 115 Mowa o Stefanie Georgem (1934) 127 Francuzi (1940) 145 Wzbudzane życie (1943) 151 Pesymizm (1949) 165 Pallas (1943) 173 W kwestii historii (1943) 183 Nietzsche po półwieczu (1951) 205 Starzenie się jako problem dla artystów (1953) 219 Problemy liryki (1951) 253