" Trudno przecenić dorobek Gerarda Labudy, jego wszechstronny wkład w poznawanie przeszłości Polski, jej miejsca na arenie europejskiej, jej ustroju, gospodarki, a szczególnie w odtwarzanie najdawniejszych kart jej historii. Dzięki temu Uczonemu z rozrzuconych, niejasnych fragmentów dziejowych możemy odtwarzać spójny obraz naszych początków, obraz nie tylko pełniejszy, szerszy niż ukazywany w dotychczasowych dziełach, lecz także inspirujący do dalszych dociekań. (…) Mało który z badaczy wczesnego średniowiecza potrafił tak znakomicie wzbogacić uzyskiwane informacje doborem źródeł, przede wszystkim pisanych, ale również językoznawczych i archeologicznych. Niewielu równie znacząco wzbogaciło zasób wiadomości o dziejach środkowej Europy, przyswajając teksty zachodnioeuropejskie, ruskie, bizantyńskie, skandynawskie i arabskie. Dzięki temu nauka, nie tylko polska i badająca nie tylko przeszłość naszych ziem, lecz także obszarów zamieszkałych przez różnych sąsiadów, uzyskała znacznie lepszy ogląd wielu zagadnień. Mieściły się w nich problemy odnoszące się do początków polskiej dynastii „ panów przyrodzonych” i jej dokonań w okresie pierwszego stadium powstawania państwa. Mistrzowska analiza źródeł dotyczących tych zagadnień pozwoliła na ukazanie czynników sprawczych – miejscowych i międzynarodowych – prowadzących do stworzenia najstarszego kształtu rodzimej organizacji społecznej. Powstała wówczas forma pierwotna nowego państwa (określanego przez antropologów kultury mianem „ państwa wodzowskiego”). Dzięki tym studiom łatwiej można zrozumieć dalsze losy tego państwa, przechodzącego przez etap kryzysu społecznego i – w efekcie – rozpadu." Profesor Henryk Samsonowicz z „ Wprowadzenia” Profesor Gerard Labuda (1916–2010),wybitny mediewista i polihistor, pomnikowa postać polskiej historiografii, autor około 2000 prac – w tym ponad 30 książek, kilkuset rozpraw i artykułów oraz wielu recenzji. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego.
