Poezja erotyczna Gerarda to nie tylko wyraz odwagi twórczej, ale także zmysłowej głębi, która potrafi przenikać na wskroś. W tomiku poezji Córka Grzechu spotykamy się z twórczością, która świadomie balansuje między surową, niemal drapieżną namiętnością, a delikatną lirycznością. Jego poezja, choć momentami dosłowna, nigdy nie przekracza granicy wulgarności – a w porównaniu z klasykami, jak Aleksander Fredro, Gerard zachowuje wyjątkową umiejętność utrzymania równowagi między intensywnym erotyzmem a wyrafinowanym smakiem. Jego wiersze są jak subtelna gra między światłem a cieniem, gdzie czytelnik może zanurzyć się zarówno w intymności miłosnych uniesień, jak i w dzikości zmysłowych pragnień.
