Szokująca opowieść o tym, jak Rosja stacza się z powrotem ku dyktaturze, i o tym, jak Zachód płaci teraz za to, że do tego dopuścił. Dojście do władzy Władimira Putina, objęcie w 1999 roku urzędu prezydenta przez byłego podpułkownika KGB, było silnym sygnałem, że Rosja oddala się od demokracji. Mimo to w kolejnych latach – kiedy Ameryka i inne czołowe mocarstwa świata nie przestawały mu ustępować – Putin stał się nie tylko dyktatorem we własnej ojczyźnie, lecz zagrożeniem na scenie międzynarodowej. Dysponując potężnymi zasobami i arsenałem jądrowym, Putin jest kluczową postacią prowadzonego w wielu krajach ataku na wolność polityczną i porządek współczesnego świata. Dla Garri Kasparowa to żadne nowiny. Od ponad dekady głośno wyraża krytyczne opinie pod adresem Putina. Poprowadził prodemokratyczną opozycję w zakończonych farsą wyborach prezydenckich w 2008 roku. Ale kolejne lata, z upływem których Kasparow widział, jak jego przewidywania co do zamiarów Putina spełniają się niczym przepowiednie Kasandry, przekonały go, że prawda jest jeszcze mroczniejsza: Rosja Putina, tak jak ISIS i Al-Kaida, znajduje własne samookreślenie w opozycji wobec państw wolnego świata. W miarę jak Putin stawał się coraz potężniejszy, zagrożenie, jakie stwarza, zmieniło charakter z lokalnego na regionalny, a wreszcie na globalny. W swojej alarmującej książce Kasparow pokazuje, że upadek Związku Sowieckiego nie był punktem końcowym historii, a jedynie zmianą pory roku: zimna wojna stopniała w promieniach nowej wiosny; teraz jednak, po latach samozadowolenia i błędów w ocenie sytuacji, znowu przychodzi do nas zima. Zawsze trzeba czytać to, co pisze Garri Kasparow, który wcześniej niż wielu innych przestrzegał przed zagrożeniami putinizmu. To rzadki okaz rosyjskiego demokraty, który zachowując realizm w odniesieniu do własnego kraju, pozostaje jednak pełen nadziei na przyszłość. Anne Applebaum, autorka książek Gułag oraz Za żelazną kurtyną. Ujarzmienie Europy Wschodniej 1944–1956, laureatka Nagrody Pulitzera w kategorii dokumentu Zawsze trzeba czytać to, co pisze Garri Kasparow, który wcześniej niż wielu innych przestrzegał przed zagrożeniami putinizmu. To rzadki okaz rosyjskiego demokraty, który zachowując realizm w odniesieniu do własnego kraju, pozostaje jednak pełen nadziei na przyszłość. Anne Applebaum, autorka książek Gułag oraz Za żelazną kurtyną. Ujarzmienie Europy Wschodniej 1944–1956, laureatka Nagrody Pulitzera w kategorii dokumentu Jako jeden z najbardziej wpływowych krytyków sprawowanych przez Władimira Putina rządów terroru Garri Kasparow stał się orędownikiem sprawy wolności, demokracji i praw człowieka w Rosji. John McCain, amerykański senator Jako jeden z najbardziej wpływowych krytyków sprawowanych przez Władimira Putina rządów terroru Garri Kasparow stał się orędownikiem sprawy wolności, demokracji i praw człowieka w Rosji. John McCain, amerykański senator Garri Kasparow to supermózg szachowy i polityczny: on lepiej niż ktokolwiek inny rozumie, na czym polega zło reżimu Putina. Ta książka zawiera wyraźne i trafne spostrzeżenia na temat kłopotów, w jakie wpędziła nas bezczynność Zachodu wobec Putina, oraz poważne ostrzeżenie przed tym, co się stanie, jeśli nie podejmiemy działania w przyszłości. Powinna to być lektura obowiązkowa dla wszystkich przywódców państwowych i ich wyborców. Bill Browder, autor Czerwonego alertu Garri Kasparow to supermózg szachowy i polityczny: on lepiej niż ktokolwiek inny rozumie, na czym polega zło reżimu Putina. Ta książka zawiera wyraźne i trafne spostrzeżenia na temat kłopotów, w jakie wpędziła nas bezczynność Zachodu wobec Putina, oraz poważne ostrzeżenie przed tym, co się stanie, jeśli nie podejmiemy działania w przyszłości. Powinna to być lektura obowiązkowa dla wszystkich przywódców państwowych i ich wyborców. Bill Browder, autor Czerwonego alertu Książka Garri Kasparowa to płomienne oskarżenie zarówno pod adresem rosyjskiej kleptokracji, jak i samozadowolenia zachodnich państw demokratycznych w stosunku do Putina. Płynące stąd zagrożenie stało się głównym wyzwaniem naszej polityki zagranicznej, a argumenty Kasparowa mają kluczowe znaczenie [dla] zrozumienia, jak mu sprostać. Francis Fukuyama, Uniwersytet Stanforda
