Charles Taze Russell: Jego życie i czasy. Człowiek, Millennium i posłannictwo

Charles Taze Russell (1852-1916) był swego czasu wziętym kaznodzieją po obu stronach Atlantyku. Sławę zyskał sobie nie tylko wyjątkową umiejętnością nawiązywania kontaktu ze słuchaczami, ale przede wszystkim oryginalną teologią, która zjednała mu tyluż zwolenników, co zaciekłych oponentów. Jego popularność niepokoiła wielu działaczy religijnych, który obawiali się, by ich współwyznawcy nie ulegli wpływom nowatorskiej myśli biblijnej. Nie jest łatwo obiektywnie opisać życie i działalność człowieka, który wzbudzał tak skrajne emocje. Dla jednych był Bożym posłańcem i duchowym mentorem, dla innych wichrzycielem religijnym i zwodzicielem. Wydaje się, że F. Zydek, który szczerze podziwia wielki sukces odniesiony przez jednego z najpopularniejszych kaznodziei i najpłodniejszych pisarzy religijnych w historii Stanów Zjednoczonych, ale nie należy do jego zdeklarowanych wyznawców, zajmuje wyjątkową pozycję, umożliwiającą mu obiektywną ocenę faktów, na ile pozwalają na to dostępne materiały historyczne. Po raz pierwszy usłyszałem o Russellu, gdy moja ciotka została członkinią organizacji Świadków J., największego religijnego ugrupowania, jakie wywodzi się z jego nauk. Były to późne lata sześćdziesiąte. [...] Wielu wierzyło, że znajdujemy się w dawno zapowiadanych czasach ostatecznych. [...] Nie wciągnął mnie ten wir, ale Charles Taze Russell mnie zafascynował. [...] Niełatwo było dotrzeć do informacji i rzeczowych faktów dotyczących Russella. Niektóre z kościołów i grup Badaczy, jakie wyrosły na jego pismach, wyprodukowały „ lukrowane” relacje z jego życia, ale nic, co by dawało jakikolwiek pogląd o nim samym jako człowieku. Russell stał się dla mnie zagadką. Skoro dane mające czegoś dowodzić okazały się tak trudne do zdobycia, postanowiłem, że jakimś sposobem się do nich dogrzebię. Moje poszukiwania informacji trwały blisko trzydzieści lat. Przechowywałem notatki, aż pewnego dnia olśniło mnie, że powinienem napisać jego biografię. [...] nie chcę niczego udowodnić, może z wyjątkiem tego, że Russell wart jest poznania. [...] O ile jego przemyślenia w sprawach religijnych i teologicznych często okazywały się precyzyjne i rozważne, jego osobiste życie bywało momentami zawikłane.