Książka i jej dramatyczne losy są wyjątkowym świadectwem kryzysu w " południe XX stulecia", kryzysu światopoglądowego i duchowego. Jego kontekst to panowanie ustroju, który został Polsce, jak i innym krajom Europy Wschodniej, narzucony, ale który przez jakiś czas usiłował stworzyć wokół siebie otoczkę wyższych racji moralnych, a nawet historycznej nieuchronności, zapewniającej zwycięstwo komunistycznej doktryny i praktyki. Dzisiaj te wydarzenia wydają się dalekie. Ale nie są dalekie czy unieważnione ówczesne problemy moralne i polityczne. Nie zdezaktualizowało się ludzkie poszukiwanie dobra i prawdy o świecie – coraz bardziej nieprzejrzystym i zawikłanym – o świecie, gdzie manipulowanie ludźmi ukrywa się za maskami górnolotnych haseł. Ewa Bieńkowska Flora Bieńkowska, ur. 1914 w Mogielnicy, zm. 1990 w Warszawie – poetka i powieściopisarka. Autorka m. in. wydanej w 1961 roku trylogii " Dalekie drogi" (t. I " Czyściec", t. II " Pusta kwinta", t. III " Smuga światła") o losach inteligencji polskiej przed i podczas II wojny światowej, i tomów wierszy: " Wyróżniony ogród" (1977), " Krajobraz słowa" (1982) i " Pieśni na powtarzalność rzeczy" (1997).