Meijer, tak jak wielki historiozof Ferdynand Braudel, postrzega Morze Śródziemne jako element łączący starożytne kultury. Korzystając z ogromnej wiedzy socjoekonomicznej, bada i rekonstruuje starożytne szlaki handlu winem, oliwą, sosem rybnym, przedmiotami sztuki czy dzikimi zwierzętami na potrzeby cyrków, omawia kierunki i zjawisko migracji w czasach antyku, a także ówczesną turystykę, wyjaśnia przyczyny rozwoju potęgi Aten i Rzymu, a następnie ich upadku, skupia się również na rozwoju chrześcijaństwa w krajach basenu Morza Śródziemnego, zwłaszcza zaś na podróżach świętego Pawła. Zabierając Czytelnika na współczesną śródziemnomorską Odyseję, Autor zdaje się nie omijać ani jednego zalegającego na dnie starożytnego wraku, stosu amfor czy żeglarskiej rekonstrukcji. Dla ożywienia i zilustrowania opowieści często cytuje starożytnych autorów opisujących sprawy związane z morzem.
