Podmiot liryczny zwraca się ku swojemu wnętrzu, by podzielić się z czytelnikiem, co aktualnie przeżywa, jak odnajduje się w życiu, wśród innych ludzi. I tak czytelnik poznaje uczucia Autorki względem ukochanego (utwory „ Mąż”, „ Wtuleni”) czy też przyjaciela („ Uwierzyłeś”, „ Przyjaciel”). Podmiot liryczny wyraża w tekstach wdzięczność i wielkie przywiązanie. Kolejnym dotykanym w wierszach tematem jest rodzina („ Mamo”, „ Moja córeczko”, „ Transgresja”). To liryczne dowody miłości, jaką podmiot darzy najbliższych. W tomiku dominują utwory, które dotyczą stosunku Autorki do otaczającego świata. Odnajdujemy tam pełną paletę zagadnień: od takich prozaicznych jak problemy rodzicielstwa („ Chociaż dzieci dają mi w kość. / Nie mam ich miłości dość”) poprzez powszechną świadomość upływu czasu („ Póki czas”) czy też rymowankę „ Zegar tyka tyk, tyk, tyk. / Czas mija myk, myk, myk” aż po pomoc bliźniemu („ Ziemskie Anioły” czy „ Przyjaciel”). Priorytetowe jest dla Autorki przekazanie emocji, przemyśleń, podzielenie się wnioskami. I w tej bezpośredniości, a co za tym idzie autentyczności tkwi siła recenzowanego utworu. (z recenzji)