W 1969 roku malarka Emma Reyes wysłała do jednego ze swoich przyjaciół, historyka Germana Arciniegasa, pierwszy z dwudziestu trzech listów, w których opowiada mu o swoim trudnym dzieciństwie. Przyjaciel jest tak głęboko wzruszony bolesnymi wspomnieniami artystki, że postanawia dać listy do przeczytania Gabrielowi Garcii Márquezowi. Zachwycony Márquez zachęca Emmę do dalszego pisania. Korespondencja trwa aż do 1997 roku. Reyes z niespotykaną szczerością opisuje swoje sieroce dzieciństwo na tle burzliwej historii Kolumbii. Pisze bez użalania się nad sobą, z przenikliwością osoby dorosłej i zarazem z dziecięcą wrażliwością. To idealna pozycja dla wszystkich osób zafascynowanych Ameryką Południową. Od kiedy pierwsze
