" Gdy mi nagle zarzucasz nogi na ramiona wrzącej w żyłach rozkoszy warem rozogniona - gdy ręce moje, węże oszalałe żądzą, po udach Twych i brzuchu ślepe, gniewne błądzą - gdy Twe trzewia nasienia opryskuje wrzątek, gdy krzyczę żeś Ty wieczność, koniec i początek - gdy wołam: daj mi oczy! daj mi Twoje oczy! - - ziemia zrywa praw łańcuch i w bezkres się toczy z świstem, z łopotem, z hukiem! - ziemia - klacz chutliwa pędzi! tętni! - a nad nią skier pienistych grzywa! Do grzbietu jej przywarci, przemienieni w jedno, lecimy w zawierusze gwiazd w groźne bezedno!"
Archivo de LibrosPágina principalCrear una cuentaIniciar sesión