Autor, syn dramaturga Karola Huberta Rostworowskiego, historyk, podzielił książkę niejako na dwie części: „ publiczną„ i „ prywatną” - są one jednak ściśle złączone ze sobą epoką polskiej katastrofy XVIII wieku, przechodzą w wiek XIX, a nawet początki XX, obejmują więc okres niewoli, walk powstańczych i odzyskania niepodległości. Rostworowski odzwierciedlił w historyczno-rodzinnej opowieści „ losy i postawy pogrobowców szlacheckiej Rzeczypospolitej, których jeszcze na początku XX wieku nazywano obywatelami ziemskimi lub po prostu obywatelami” (z Przedmowy Autora).
