Wydarzeniem modyfikującym funkcjonowanie małżonków, które wymaga od nich zaadaptowania się do nowo zaistniałej sytuacji życiowej, jest długotrwała choroba jednego z nich, a wystąpienie afazji poudarowej stanowi tego dobry przykład. Powoduje ono często nagłe i długotrwałe zmiany w różnych obszarach życia codziennego zarówno samej osoby chorej, jak i jej najbliższych. Rolę opiekuna chorego najczęściej przyjmuje na siebie małżonek, który jednocześnie jest także głównym źródłem wsparcia dla osoby z afazją. Z tym zobowiązaniem wiążą się jednak liczne konsekwencje natury ekonomicznej, społecznej i emocjonalnej. Stanowią one duże obciążenie zarówno dla samego opiekuna, jak i dla diady małżeńskiej. W niniejszej monografii autorka podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie o obszary relacji małżeńskich, które ulegają największym zmianom pod wpływem doświadczanego kryzysu oraz o czynniki modyfikujące dynamikę związku. Odwołuje się przy tym do teorii opisujących funkcjonowanie rodziny, jak również przedstawia afazję jako niepełnosprawność. Pozycja ta prezentuje także zmiany w relacjach małżeńskich par borykających się z chorobą w świetle Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ICF).
