Gdyby Bridget Jones istniała naprawdę i urodziła się nieco później, nazywałaby się Dolly Alderton. „ Wszystko, co wiem o miłości” to absolutny bestseller, przetłumaczony już na ponad 20 języków. Dolly Alderton, dziennikarka i felietonistka „ Sunday Timesa” w swoim pamiętniku z niesamowitym humorem i głęboką szczerością pisze o zakochaniu, szukaniu pracy, upijaniu się, rozstaniach oraz uświadomieniu sobie, że Ivan ze sklepu za rogiem może być jedynym porządnym mężczyzną w jej życiu, ale że absolutnie nikt nie może się równać z jej najlepszymi przyjaciółkami. „ Wszystko, co wiem o miłości” to opowieść o złych randkach, dobrych przyjaciołach i – przede wszystkim – dojściu do przekonania, że jest się wystarczająco dobrym. Iskrzący się dowcipem i wnikliwością, serdecznością i humorem, niezapomniany debiut Dolly Alderton łączy osobiste historie, żartobliwe obserwacje, a także przepisy, zestawienia i listy rozmaitych przebojów. Wszystko, co wiem o miłości jest jedną z tych książek, przy których czytaniu wciąż masz ochotę zadzwonić do znajomych, żeby przeczytać im jakiś soczysty fragment. Nikt tak nie opowiada o wczesnej dorosłości w całej jej przerażającej i pełnej nadziei niepewności jak Dolly Alderton. To współczesny „ Dziennik Bridget Jones”, tyle że absolutnie prawdziwy. Biografia Roku – National Book Awards 2018 Nominacja do Książki Roku Waterstones 2018 Bridget Jones ery Tindera. „ Financial Times” Wściekle zabawne relacje z przygód na jedną noc, niedorzecznych nocnych podróży taksówką do innego miasta, a wszystko skąpane w pięknie kobiecej przyjaźni. Dolly Alderton lekko zawiana na wesoło, przemierza radośnie szlak swojego dwudziestoparoletniego życia. „ Metro” Dolly Alderton aż skrzy się talentem. Jest zabawna, bystra oraz nieustannie zadziwiona cudami i dziwactwami współczesnego świata. Ale to, co powoduje, że ta książka jest czymś więcej niż czystą rozrywką, to dojrzewanie i głęboka przemiana, jaką opisuje Alderton. Przepięknie napisana, pełna przygód, mądra i ważna książka, trafiająca do kobiet w każdym wieku. Ja ją pokochałam. Elizabeth Gilbert, autorka „ Jedz, módl się, kochaj” To książka, którą nieustannie chcesz podarować przyjaciółce, bo wiesz, że jest w stanie uleczyć złamane serce. Kolejne strony to jak ciepły uścisk najlepszej przyjaciółki i starszej siostry jednocześnie. „ Evening Standard” Wrażliwy, bystry i zabawny opis dorastania milenialsów. „ Observer” Rzeczy, których się boję – Śmierć – Śmierć najbliższych – Że ludzie, których nienawidzę, umrą, i będę miała poczucie winy z powodu tych wszystkich sytuacji, kiedy ich obgadywałam – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, że jestem wysoka – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, że jestem gruba – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, że jestem seksowna – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, że jestem brzydka – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, żebym się rozchmurzyła – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, że chętnie by mnie przelecieli – Pijani mężczyźni na ulicy mówiący mi, że nigdy by mnie nie przelecieli – Pijani ludzie, którzy „ przymierzają” (kradną) mój kapelusz na imprezach – Że zgubię biżuterię – Że wypadnę z okna – Że przypadkiem zabiję niemowlę – Gry towarzyskie – Rozmowy o amerykańskiej polityce – Rozniecanie ognia – Niezrozumiałe instrukcje na pralce – Rak – Choroby weneryczne – Przypadkowe ugryzienie drewnianego patyczka od loda – Katastrofy lotnicze – Jedzenie w samolocie – Praca biurowa – Pytania, czy wierzę w Boga (trochę wierzę) – Pytania, czy wierzę w horoskopy (trochę wierzę) – Pytania, dlaczego wierzę w te rzeczy – Niespodziewany debet na koncie – Że nigdy nie będę miała psa (fragment książki)
