Το πνεύμα της ελπίδας

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΛΠΙΔΑ ΒΛΑΣΤΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ. ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΕΙΤΟΝΕΥΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΕΡΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ. « Οι άνθρωποι πράττουν, επειδή ελπίζουν. Το νέο ξεκίνημα είναι αδύνατον δίχως ελπίδα. Το πνεύμα της ελπίδας εμπνέει τη δράση. Της εμφυσά μια λαχτάρα για το νέο. Έτσι, η πράξη γίνεται πάθος. Όποιος δεν ονειρεύεται το μέλλον, δεν αποτολμά μια νέα αρχή. Δίχως το πνεύμα της ελπίδας η πράξη συρρικνώνεται σε απλή δράση ή λύση προβλημάτων.» Κοιτάζοντας έντρομοι ένα μέλλον ζοφερό, ένα μέλλον χωρίς ελπίδα, βλέπουμε τη ζωή να υποβαθμίζεται σε απλή επιβίωση. Ενάντια σε αυτό, ο Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν υπερασπίζεται σθεναρά το πνεύμα της ελπίδας, αντιτιθέμενος στα « αποκαλυπτικά σενάρια» της πανδημίας, του παγκοσμίου πολέμου, της κλιματικής καταστροφής, της κατάρρευσης του πλανήτη και της λήξης του ανθρώπινου πολιτισμού. Καθώς ο φόβος και το μίσος τροφοδοτούν τον εγωισμό -με αποτέλεσμα να διαβρώνονται η αλληλεγγύη, η φιλικότητα και η ενσυναίσθηση στην κοινωνία και, τελικά, να κινδυνεύει η ίδια η δημοκρατία-, ο Χαν αναπτύσσει μια φιλοσοφία της ελπίδας η οποία ισχύει πέρα και έξω από την τρέχουσα κρίση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)