Odczytanie pisma klinowego

W 1857 trzej Brytyjczycy: Edward Hinks, Henry C. Rowlinson i Wiliam Fox Talbot oraz Francuz Jules Oppert otrzymali od Royal Asiatic Society zapieczętowany tekst inskrypcji w piśmie klinowym właśnie odkrytej w Aszur. Odczyt i przekłady czterech uczonych odczytane uroczyście 25 maja 1857 roku zgadzały się ze sobą w zasadniczych punktach i zagadkę sylabicznego pisma klinowego uznano za rozwiązaną. W 2007 roku ekipa francuskiego CNRS Histoire et Archeologie de l'Orient Cuneiforme, podlegającego laboratorium Archeologies et Sciences de l'Antiquite (ArScAn-HAROC),zorganizowała wystawę dla upamiętnienia 150 rocznicy tego wydarzenia. Niniejsza książeczka to reprodukcja afiszy ekspozycji, przedstawiających kolejne etapy odkrywania starożytnego Bliskiego Wschodu i odczytania pisma klinowego, którego używano przez trzy tysiące lat na ogromnym obszarze nie tylko Mezopotamii, lecz także regionów sąsiednich, aż po Egipt, Turcję, i Iran. Znaki w formie " klinów" stosowano do zapisu różnych języków (m. in. sumeryjskiego, akadyjskiego, hetyckiego, ugaryckiego i staroperskiego) w kilku różnych systemach (ideograficznym, sylabicznym i alfabetycznym).