„ Mamy przed sobą zbiór 10 świetnych studiów o twórczości Różewicza. Tworzą one nad wyraz spójną całość, stanowiąc rodzaj monografii twórczości poetyckiej autora Niepokoju. Wszystkie zamieszczone w książce studia łączy jedna cecha: jest nią metodologiczna i merytoryczna klarowność oraz interpretacyjna odkrywczość”, Jerzy Smulski. „ Jedną z charakterystycznych cech prac Andrzeja Skrendy, obecną także i w tej książce, jest fakt, że badacz nie tylko towarzyszy Różewiczowi we współmówieniu, ale konstruuje refleksję szerszą, niejako autonomizującą się, refleksję, dla której Różewicz okazuje się tylko impulsem, zapalnikiem. Tym samym wykracza nieustannie poza obszar tradycyjnie pojętego literaturoznawstwa i porusza się między rozmaitymi dyscyplinami humanistycznymi (ze szczególną predylekcją do filozofii). Ze swadą i polemicznym zacięciem pokazuje niedostatki dotychczasowych badań, przedstawiając swymi ciekawymi interpretacjami nowe perspektywy i możliwości rozumienia dzieła Różewicza”,Michał Januszkiewicz.
