Książka jest pod wieloma względami unikatowa i stanowi pożądaną nowość w trybie realizacji przez uniwersytety strategii bolońskiej, wskazującej na potrzebę zintegrowania studentów z procesem samodzielnego wysiłku badawczego i większego współdziałania z kadrą nauczającą w dydaktyce. [...] Książka stanowi dowód na możliwość zupełnie innej dydaktyki niż standardowy przekaz i przymus odtwarzania banalnych treści podręcznikowych i poradników zawodowych, od czego aż roi się w praktyce niektórych kierunków studiów humanistycznych. [...] Prace zawarte w książce, zwłaszcza których autorami są studenci, dokumentują zerwanie z typowym na uczelniach nawykiem zakazywania studentom (np. na etapie powstawania prac licencjackich czy esejów egzaminacyjnych albo zaliczeniowych) pisania z perspektywy osobistego doświadczenia i zaangażowania. Bo ponoć bardziej naukowe i kształcące jest przepisywanie podręczników i streszczanie cudzego myślenia, a nie pokazywanie własnego. Z recenzji prof. dr hab. Marii Marty Ulińskiej
