Albin Siwak jest dziś emerytem. Urodził się w Wołominie. Pracę rozpoczął w 1950 roku na budowie MDM w Warszawie. Był działaczem związków zawodowych od 1950 do 1990 roku. Przeszedł od stanowiska męża zaufania na budowie do wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego „ Budowlanych”. Był członkiem Światowej Federacji Związków Zawodowych. Przez 31 lat pracował jako brygadzista w Kombinacie „ Wschód”. Do PZPR wstąpił w 1968 roku. W partii piastował wiele funkcji. Był sekretarzem POP, członkiem plenum dzielnicy, członkiem plenum Komitetu Warszawskiego i członkiem egzekutywy. Zajmował stanowisko zastępcy członka KC i członka KC. IX Zjazd Partii wybrał go na członka Biura Politycznego (funkcję tę pełnił przez pięć lat). Przez pięć lat był przewodniczącym Komisji Skarg i Interwencji. W 1986 roku został odsunięty od życia politycznego w Polsce i skierowany do pracy w Ambasadzie PRL w Libii. Napisał kilka książek, które wydał własnym nakładem: „ Rozdarte Życie", „ Historie niewiarygodnie prawdziwe”, „ Od łopaty do dyplomaty”, „ Trwałe ślady”, „ Bez strachu. Wspomnienia stare i nowe”, tom I, „ Bez strachu. Wspomnienia stare i nowe”, tom II, „ Bez strachu. Wspomnienia stare i nowe”, tom III, „ Chciałbym dożyć takich dni”.
