Adolf Bocheński był jednym z najważniejszych polskich myślicieli XX wieku. Zapisał się w naszej pamięci jako znakomity publicysta polityczny, imponujący erudyta, wybitny polemista. Był również – jak zgodnie wspominali ci, którzy Go znali – szlachetnym, odważnym i prawym człowiekiem. 70 lat temu – 18 lipca 1944 r. – zginął pod Ankoną, gdy na ochotnika rozbrajał pole minowe. To jedna z tych postaci, których dorobek intelektualny i postawę życiową warto szczególnie popularyzować, gdyż ciągle mogą stanowić wzór i inspirację dla kolejnych pokoleń Polaków. Imperializm państwowy to wybór pism Adolfa Bocheńskiego z pierwszych lat jego twórczości, gdy formułował idee i koncepcje, którym pozostał wierny przez całe życie. Ich znajomość pozwala w pełni zrozumieć stanowisko zajmowane przez niego w późniejszych artykułach z „ Buntu Młodych”, czy w słynnej książce Między Niemcami a Rosją. Są one ważne jednak nie tylko z tego powodu. Teksty Bocheńskiego z drugiej połowy lat 20-tych i początku 30-tych dotyczą bowiem największych wówczas dylematów polityki polskiej: jakości funkcjonowania ustroju II RP i jej elit politycznych, zagrożeń wynikających z geopolitycznego położenia Polski, skutków dokonujących się w niej wtedy przemian społecznych i kulturowych. Analizował te zagadnienia w szerokiej perspektywie polskiej historii, czyniąc swe ich ujęcie doskonałym studium polityczności Polaków: jej tradycji i współczesności, rozpatrywanych ze stanowiska konserwatywnego. Równie frapująco pisał o polityce i życiu intelektualnym innych państw, zwłaszcza Francji, Włoch, Niemiec, Ukrainy. Zawarte w tym tomie erudycyjne analizy polityczne Bocheńskiego pozostają do dziś cennym źródłem wiedzy i inspiracji – świadectwem niezwykłego talentu, który rozkwitł w pełni już na samym początku jego twórczości.
